Women In Pakistan

As Pakistan is a growing and developing country and for the past few years its condition is not much improving, this in act is further affecting the condition of women. As more and more people are affected thus poverty is increasing.

When the world has come into existence, from the time of the end, the woman achieves perfection. How much more than this woman, who kept the holy paradise under the feet, in the form of a woman, her degrees are high. “Being a mother, it is a paradise, a woman being a wife is able to have a spirit, as sister it is a pray, and a Daughter it is a kind of Blessing.” We are well aware of the greatness of the woman. Pakistani women, especially rural women, play a vital role in agriculture and contribute in all operations linked to crop production and livestock management at field level. The majority of the women living in the rural areas are involved in poultry farming, cattle farming, and handicrafts.

Women are also responsible for performing household activities, looking after their family members, preparing food for them three times a day and fetching drinking water and fuel for cooking. But Now Many NGOs also doing work for girl’s education they convince parents, give awareness to them and giving them free schooling. In Pakistan, apparently through the perspective of Islam this country says it gives equal right to both men and women but there is another side to the picture. Women constitute a small portion in decision making and they contribute very less o the development of the country as there labor force participation with respect to men is very less. The status of women in this country represents the traditions and the social customs, which led women to this condition.

Women are always underprivileged then man in Pakistan, they get less education, food, decision making and health. As it considered, men are the lords of women, and women are deprived from their basic rights. Women destiny is controlled by men. This is not the case in Pakistan only but also in many countries men are considered superior than women. To achieve development, we have to convert our weakness to strengths. The living conditions of women, their poverty and huge family household prevent them from gaining education. Since the beginning girls are required to work with their mothers to look after the whole family and do household chores this, therefore limits their time and energy to get involved in education. Issue of illiteracy is the main priority for women. As only educated women can access to economic and political sphere.

A lot of work must be done to finish inequality and discrimination based on gender especially in schools .hard work must be done to enroll all children in to school, especially girls. And to make sure that they complete their studies up till tertiary level as this can lead to good productive jobs and high economic growth for the whole country.

Economic participation refers to contribution of females to workforce in quantitative terms. Economic opportunity is related to how much women are involved in the economy, beyond their mere presence as workers. This problem is concentrated in developed countries where women gain access to employment easily but they have little chances of upward mobility.

Since beginning women face a lot of constraint and these restraints replicate women’s difficulty in education; lack of power and confidence and negotiating authority; as from their household they are misjudge which effects in low self-respect plus with comparatively high participation in part-time or transitory professions; leads to less employment for women and discrimination against them. Despite women’s increased participation in the labor market, there has been no significant increase in the sharing of unpaid work, which affects women’s employment choices.

In Pakistan, especially in rural areas Violence against women is very common. And they are not encouraged to report their cases to police. If anyone of them does that, instead of giving them their proper right, they are subjugated to humility. The dowry has been maintained and thousands of females are killed every year by their husbands because the dowry is too little. And as the majority of the cases are not registered so more than half of the scenarios do not come to the surface. Moreover, male children are given more rights than female. As the girl is considered a burden for the whole family, especially when children are ill, the parents favor to pay treatment for sons than for daughters, resultantly more girls die.Women are not free to move in the villages and suffer severe restriction on their movement.

The role of women outside the home has become an important feature of the social and economic life of the country and in the years to come, this will become still more significant. From this point of view, greater attention will have to be paid to the problems of training and development of women. The education of girls, therefore, should be emphasized not only on grounds of social justice but also because it accelerates social transformation. Promoting women education is a challenging task and it required multipronged efforts for a solution.

چوٿون صنعتي انقلاب

 

عالمي سطح تي تيزي سان ترقي ڪندڙ معلومات، مواصلات ۽ ٽيڪنالاجي جي لهرن جي وهڪ ۽ ان جي رواني کي روڪڻ محال آهي. جيڪڏهن ان کي روڪڻ جي ڪوشش به ڪئي ويئي ته ان مان اسانکي ۽ اسان جي سماج کي ئي مجموعي طور تي معاشي ۽ سماجي نقصان ٿيندو. ڇو ته اسان ان دور کان پوري طرح پري نڪري چڪا آهيون جتي صنعتي انقلاب کي ناڪاري نظرن سان ڏٺو ويندو هو. جتي صنعتي انقلاب بابت فتوائون جاري ڪيون وينديون هيون. جتي صنعتڪاري کي معاشري جي ترقي کي روڪڻ واري آلي طور تصور ڪيو ويندو هو. جتي صنعت خلاف سخت لفظن ۾ مزاحمت ڪئي ويندي هئي. پر هيئنر جيڪڏهن اسان صنعتي انقلاب کي اپنائڻ جي ڪوشش نه ڪئي ته دنيا ۾ اڪيلا رهجي وينداسين. تنهنڪري جيڪڏهن اسان صنعتي انقلاب جي وهڪري کي روڪي نٿا سگهون ته پوءِ ڇو نه ان ۾ شامل ٿي ان مان بخوبي لاڀ وٺون؟ صنعتڪاري ۾ منهنجو هت مطلب اهو آهي ته صنعتڪاري ۾ وڌندڙ ٽيڪنالاجي جو استعمال ڪري اسان ملڪ کي معاشي لاڀ سان نوازي سگهون ٿا. ها هت سوال اهو ٿو پيدا ٿيئي ته صنعتڪاري جي ڪري وڌندڙ ماحولياتي آلودگي پوري دنيا جو سنجيده ۽ اهم ترين مسئلو آهي. ان تي قابو پائڻ لاءِ عالمي سطح تي جدوجهد ڪري صنعتڪاري کي ماحوليات جي آلودگي کان پاڪ ڪرڻ لاءِ راستا ڳوليا وڃن ته جئين انسان، ماحوليات ۽ ايڪو سسٽم کي نقصان نه پهچي.

چوٿون صنعتي انقلاب دنيا جي ترقي يافته ملڪن ۾ اچي ويو آهي. تنهنڪري اسان کي چوٿين صنعتي انقلاب ۾ اچڻ لاءِ ضروري بنيادن تي تياري ڪرڻ گهرجي. ٽي کان چار صديون پهرين شروع ٿيندڙ صنعتي انقلاب اڄ اسان جي عام رواجي روين، ريتن ۽ رسمن کي ٽوڙي اسان جي معاشري ۾ مظبوطي سان سرايت ڪري چڪو آهي. تنهنڪري اچو ته پهرين ڇوٿين صنعتي انقلاب کي سمجهڻ جي ڪوشش ڪيون پوءِ ان کي حاصل ڪرڻ جي جدوجهد.  ڇوٿين صنعتي انقلاب کي سمجهڻ لاءِ لازمي آهي ته اسان کي اها ڄاڻ هجي ته پهرين، ٻي ۽ ٽين صنعتي انقلابن ۾ ڇا ڇا ٿيو آهي انهي تسلسل کي ذهن ۾ رکندي اسان ڇوٿين صنعتي انقلاب کي سمجهڻ جي ڪوشش ڪري سگهون ٿا.

ارڙهين صدي کان پهرين، عام انسان جي معاشي ۽ سماجي زندگي جو دارو مدار زراعت ۽ مال مويشي تي هوندو هو. پر 18 صدي کان پوءِ زرعي انقلاب آهسته آهسته پهريون دفعا صنعتي انقلاب ۾ تبديل ٿي ويو. اهو چيو ويندو آهي ته پهريون صعنتي انقلاب جو جيڪو 18 صدي کان 19 صدي ۾ يورپ ۽ امريڪا ۾ واقع پيش ڪيو. ان عالمي سطح تي واڏا انقلاب برپا ڪيا تاريخ ۾ پهريون دفعا انسانن جو ڪم مشينون ڪرڻ لڳيون. ٻهراڙي جا علائقا شهرن ۾ تبديل ٿيئڻ لڳا ۽ زراعت جي جاءِ صنعتڪاري ولاري ڇڏي. ان دور جي ماڻهن صنعتڪاري جي خلاف سخت مزاحمت پڻ ڪئي ته جيڪڏهن مشينون انسانن جو ڪم ڪنديون ته پوءِ انسان ڇا ڪندا؟ سخت مزاحمت ۽ جدوجهد جي باوجود صنعتي انقلاب جو شروعاتي وهڪرو ايترو ته تيز هو جو ان وقت جي معاشرتي، سماجي ۽ معاشي قدرن کي ٽوڙي اڳتي وڌندو رهيو. اُهو ته صنعتي انقلاب جو شروعاتي دور هو تنهن وقت ۾ به عام عوام يا ڪجهه اجتماعتي گروپ ان کي ٽوڙڻ ۾ ناڪام ويا. هينئر ته اهو انقلاب پوري دنيا ۾ سرايت ڪري چڪو آهي. تنهنڪري اسان کي به گهرجي ان مان مثبت فائدا حاصل ڪيون. پهرين صنعتي انقلاب ۾ ڪپڙي جون ۽ لوهه جو فيڪٽريون لڳايون ويون ان سان گڏوگڏ ٻاڦ جا انجڻ جنهن ۾ ريل شامل آهي ان جي ايجاد ڪئي ويئي.

ان کان پوءِ ٻيو صنعتي انقلاب جيڪو 1870ع کان 1914ع تائين واقع پيش آيو. اِهو اُهو دور هو جنهن ۾ پهرين کان ئي موجود صنعت کي  وڌيڪ وسيع ڪرڻ ۽ مظبوط ڪرڻ  لاءِ نيون فيڪٽريون لڳايون ويون جنهن ۾ اسٽيل، تيل، ۽ بجلي نمايان آهن ۽ ان کان علاوه برقي طاقت کي استعمال ڪري وڏي پيماني تي پيداوار پڻ حاصل ڪئي ويئي. اهي تبديلون ڪي ننڊيون تبديليون نه هيون، بجلي جو اچڻ مطلب هاڻي انسان رات ۾ ڪم ڪري پيو سگهي. اسٽيل جو ٺهڻ يا ان جي دريافت مطلب وڏيون وڏيون بلڊگون ٺهڻ شروع ٿي ويون. پيٽرول تي هلڻ وارين انجڻن ٺهڻ جون تياريون ٿي ويون.  چوڻ جو مطلب ته ان دور ۾ انسان جي دماغ تمام تيزي سان ان طرف سوچڻ شروع ڪيو جنهن جي نتيجي ۾ صنعتڪاري ۾ نيا انقلاب برپا ٿيندا ويا. صنعتي انقلاب صرف يورپ ۽ امريڪا تائين محدود نه رهيو اهو دنيا جي ٻين ملڪن ۾ به پهچڻ شروع ٿي ويو هو. ڇو ته هي اهو دور آهي جنهن ۾اعليٰ سلطنتِ برطانيه تقريبن اڌ دنيا تي حڪومت ڪندو هو. ان دور ۾ جيڪي وڏيون تبديليون پيش آيون ان ۾ ٽيليفون، لائيٽ بلب ۽ فونوگراف وڏي اهميت جون حامل آهن.

صنعتڪاري ۾ ترقي جي رواني تيزي سان وڌندي رهي آهي. انسان پنهنجي دماغ کي استعمال ڪري هڪ نئي دنيا تخليق ڪئي آهي. اهو صنعتڪاري جو وهڪرو جيڪو 18 صدي ۾ شروع ٿيو اهو اڃان تائين وڏي جوش و جذبي ۽ اتها دلچسپي سا جاري وساري آهي. پهرين ۽ ٻي صنعتي انقلاب جي بيپناهه ايجادن ۽ حيرانگيز ڪارنامن کان پوءِ ٽيون صنعتي يا ڊجيٽل انقلاب جنهن کي موجود دور سان ڀيٽيو ويندو آهي ته اهڙي قسم جو انقلاب جنهن ۾ ٽيڪنالاجي تمام تيزي سان ترقي ڪئي آهي. هن دور جي انسان اينالاگ اليڪٽرانڪ ۽ ميڪاني الات کان وٺي ڊجيٽل ٽيڪنالاجي تائين پنهنجي پاڻ کي پوري دنيا ۾ مقبول ڪري ڇڏيو آهي. بقول ٽيڪنالاجي جي ماهرن جي تي هن دور جي شروعات 1980ع کان ٿيئي ٿي جيڪو اڄ ڏينهن تائين جاري آهي. ان دور ۾ جيڪي نمايان ايجادون ٿيون آهن انهن ۾ پرسنل ڪمپيوٽر، انٽرنيٽ ۽ معلومات ۽ مواصلاتي ٽيڪنالاجي. اهي اُهي جديد اوزار آهن جنهن دنيا کي عالمي ڳوٺ مثل ملائي ڇڏيو آهي. ان ڏس ۾ اڃان وڌيڪ ترقي ٿيئي پئي اسان يقيني سان اهو نٿا چئي سگهون ته ايندڙ ڪجهه ڏهاڪن ۾ ايترو تيزي سان ترقي ڪندڙ ٽيڪنالاجي ڪٿي دنگ ڪندي؟

جئين ته آئون پهرين به ذڪر ڪري چڪو آهيان ته وڌندڙ ٽيڪنالاجي جي وهڪري کي روڪڻ اڻٽر ۽ نامناسب آهي. ٽين صنعتي انقلاب کان پوءِ هيئنر پوري دنيا ۾ ڇوٿين صنعتي انقلاب جو چوٻول ۽ هُل هنگامو متل آهي. جنهن جا اثرات تمام تيزي سان تعليمي، اقتصادي ادارن کان وٺي رياستي ادارن تائين پهچي چڪا آهن. اسان جو ملڪ اڃان ٽين صنعتي انقلاب کان به تمام گهڻو پري بيٺو آهي ڇوٿون ته پري جي ڳالهه آهي. آمريڪا، يورپ ۽ ايشيا جي ڪجهه اسرندڙ ملڪن ۾ ڇوٿين صنعتي انقلاب لاءِ تياريون زور شور سان هلن پيون. هن انقلاب جو پايو يا بنياد ٽين ڊجيٽل انقلاب ۾ ٿيندڙ بي مثل ۽ گهڻ رخيون ايجادون ۽ تبديلون آهن. ڇوٿين صنعتي انقلاب ۾ ٽيڪنالاجي نه صرف اسان جي معاشري پر انساني جسم ۾ پڻ سرايت ڪري رلي ملي ويئي آهي. اڄ اسان کي ائين ٿو محسوس ٿيئي ته ڪمپيوٽر ۽ سمارٽ فون کان سواءِ زندگي اڌوري ۽ اڻپوري آهي. پاڪستان جهڙي ملڪ ۾ معاملو اِهو آهي ته اسان ٽيڪنالاجي جي اهميت کي اڄ ڏينهن تائين سڄاڻڻ ۾ ناڪام ويا آهيون يا ڄاڻي واڻي اسان ان کي سمجهڻ جي ڪوشش ئي نه ڪري رهيا آهيون. تنهنڪري مثبت استعمال بدران ان کي منفي استعمال ڪري معاشرتي سطح تي انتشار ڦهلائي رهيا آهيون. ٽيڪنالاجي ۽ صنعتڪاري قدرت جي طرفان ڏنل موجوده دور جي انسان لاءِ هڪ بهترين انعام ۽ سوکڙي آهي.

ان کان سواءِ ڇوٿين صنعتي ٽيڪنالاجي جي ميدان ۾حيرت انگيز ۽ عجب ۾ وجهندڙ تبديلي آندي آهي. جنهن ۾ روبوٽس، مصنوعي ذهانت، نينوٽيڪنالاجي (هي ٽيڪنالاجي جي هڪ شاخ آهي جنهن ۾ 100کان وڌيڪ نينوميٽر طول و عرض ۽ رواداري سان معاملا ڪندا آهن، خاص طور تي انفرادي ائٽم ۽ ماليڪيول کي ضابطي ۾ آڻڻ لاءِ)، ڪوانٽم ڪمپيوٽنگ، بايو ٽيڪنالاجي، 3 ڊي پرنٽنگ ۽ خودمختيار گاڏيون ۽ وغيره وغيره. انهي ٽيڪنالاجي جي مدد سان انسان سمنڊن جي عميق پاتالن ۽ لامحدود ڪائنات  جي وسعتن جي کوج ۾ تمام گهڻي ترقي ڪئي آهي. نه صرف اهو پر معاشرتي، اقتصادي ۽ سياسي پيچيدگين کان وٺي هر عام و خاص ڪم جو ماپو و معيار ٽيڪنالاجي جي دائري ۾ اچي رهيو آهي. اڄ اسان جيڪڏهن ٿورو غور ڪيون ته جسماني فاصلا گهٽجي ويا آهن، پري جون شيون ويجهيون ٿي ويون آهن.ڪنهن زماني ۾ پاڪستان جي هڪ شهر کان ٻي شهر تائين ويندي اسان کي تمام گهڻو وقت لڳندو هو پر اتي هاڻي اسان ڪجهه منٽن ۾ پهچي ويندا آهيون. دنيا جو تصور به عالمي ڳوٺ وارو ٿي ويو آهي. چوڻ جو مطلب ته دنيا سوڪڙجي ويئي آهي. اڃان خبر ناهي ته مستقبل قريب يا دور ۾ ڪيترو سوڪڙجي ويندي؟

هن دور ۾ ٽيڪنالاجي اسان جي معاشي زندگي کي بهتر ڪرڻ ۾ اهم ڪردار ادا ڪندي آهي. ڪمپيوٽر جا ماهر يوٽيوب، فيس بڪ ۽ اهڙين ٻين ذريعن کي استعمال ڪري هر مهيني لکين روپيا ڪمائيندا آهن. مثال طور دنيا جي هڪ ڪوني ۾ ويٺل ڪنهن هڪ ساٿي صرف هڪ اپليڪيشن يا ايپ ٺاهي ڇڏيو جنهن جي نتيجي ۾ اهو هاڻي هر روز جي حساب سان لکين روپيا ڪمائي ٿو جئين ته ڪريم ۽ اُبر ٽيڪسي جنهن هلندڙ عام رواجي ٽيڪسي جي مارڪيٽ کي مات ڏيئي ڇڏي آهي. پاڪستان ۾ ڪريم ۽ اُبر ٽيڪسي کي شروع ٿيندي ڪو ٿورو ئي رسو ٿيو آهي ۽ ان ٿوري ئي رسي ۾ تبديلي اسان جي سامهون آهي. اهو آهي اڀرندڙ ٽيڪنالاجي جو ڪمال. ان کان علاوه هاڻي ته ڪرنسي به تبديل ٿيندي پئي وڃي. لڳي ائين ٿو ته ڪاغذ وارو پئسو ڪجهه سالن ۾ ختم ٿي ويندو ان جي جاءِ تي ڊجيٽل ڪرنسي جو عروج هوندو. هئينر به اسان جي سامهون ڪجهه ان قسم جا مثال آهن جهڙوڪ بٽ ڪوائن يا ڪرپٽو ڪرنسي هڪ ڊجيٽل ڪرنسي آهي جيڪا ڪمپيوٽر يا انٽرنيٽ تي رکي ويندي آهي. ان ڪرنسي کي ڪير به ڪنٽرول ڪري سگهي ٿو. ان قسم جي ڪرنسي روايتي ڪرنسي جهڙوڪ روپئي جي طرح پرنٽ ڪو نه ٿيندي آهي.  هي ڪرنسي  ڪمپيوٽر جي ذريعي عام ماڻهن طرفان ٺاهي ويندي آهي جيڪا ڏکيئي رياضي جي حساب ڪتاب کي حل ڪرڻ کان پوءِ حاصل ٿيندي آهي. هي ڪرنسي انٽرنيٽ جي ذريعي استعمال ڪري سگهجي ٿي. هن ڪرنسي جو باني سافٽ ويئر جو ماهر ساتوشي نڪاماتو آهي. هن ڪرنسي کي ٺاهڻ جو اهم مقصد اهو ئي هو ته هن کي ڪو به ادارو ڪنٽرول نه ڪري سگهي. ان کان علاوه هي ڪرنسي انٽرنيٽ تي خريد و فروخت جي لاءِ تمام اهم ۽ گهٽ قيمت تي استعمال پڻ ڪري سگهجي ٿي.

آخر ۾ اِهو ته جديديت ۽ صعنتي انقلاب جيڪو اڄ عالمي سطح تي هر اداري ۽ انسان جي نفسيات ۾ ڇائنجي ويو آهي. اهو هڪ اهڙي قسم جو انقلاب جنهن ۾ تيزي سان وڌندڙ نئي ٽيڪنالاجي انسان جي جسماني، حياتياتي ۽ ڊجيٽل دنيائن کي پاڻ ۾ هڪئٻي سان ملائي يا ڳنڊي ڇڏيو آهي. ان کان علاوه اهو انقلاب انسان جي تقريبن هر ضابطي تي اثرانداز ٿي رهيو آهي جهڙوڪ  معيشت ۽ صنعتڪاري. ڪلاز شئاب جيڪو هڪ جرمن انجنيئر ۽ معاشيدان هو ان موجوده صنعتي انقلاب کي ”ٻي مشيني دور“ جو نالو آهي ڇو ته وڌندڙ ٽيڪنالاجي ۽ مصنوعي ذهانت جو معيشت تي تمام گهرو اثر پيو آهي ۽ پئجي رهيو آهي ۽ مستقبل ۾ پوندو. تنهنڪري اچو ته اسان پنهنجي نسل کي ڇوٿين صنعتي انقلاب لاءِ تيار ڪيون ته جئين اسان هن ڳوٺ مثل دنيا ۾ زندهه رهي سگهون.

Trade Balance between Pakistan and China

We always heard about the geostrategic importance of Pakistan. But never unearthed this so-called opportunity other than only for defense purposes in US wars against USSR and War on terror, but our relations as an ally with the US is still in a limbo due to distrust between Washington and Islamabad!  My topic is not analyzing the PAK-US relations but to highlight our approach to engage with new allies and take distance from old allies. We are just shifting our concentration from the US to China is in a most inappropriate manner i.e. disassociation with US and engagement with China in hurry/hustle with no assessment of risk and opportunity costs involved and there is no consensus from all stakeholders and policy experts and it looks like a One Man/institution show.

We are neighbor to three out of five emerging economies of BRICS i.e.  Brazil, Russia, India China, and South Africa. Other than defense lens, we never acknowledge our own importance in business perspective, nor do we try to approach almost half population of the globe living in these BRICS economies. The success reason of these economies is mainly due to their own population and serve it through indigenous products, and upon doing that they have experienced and able to compete with other MNC global giants.

Pakistan has very low trade engagement with neighbors as compared to others in the region like IRAN and INDIA. Yes Pakistan has larger trade with China but it is mainly one sided by overloaded imports as compared to exports i.e. almost 90% vs 10%. The country faces a trade imbalance of $30.5bn while the current account deficit reached a record-high of $12bn in 2016-17. Pakistani traders’ especially SME’s facing a lot of problems from Chinese authorities upon exporting goods via Sost-Kashghar Route. Pakistani agri-products normally disposed-off/perished while reaching Urumqi China and so many traders have been disappointed by these non-tariff barriers by Chinese authorities as well as lack of support and cooperation from Pakistani trade departments. In addition to this local markets have been flooded with smuggled Chinese products, which are sold openly with no fear from taxation and customs authorities, these practices resulted in low collection of tariffs and taxes. Imported and smuggled Chinese goods have complete domination in the local market and local manufacturers have discouraged by this import overlay and with prevailing electricity issues and have diverted the investment to other countries or switched their efforts and importing/smuggling goods from China. No official estimates are available as far as the market size of smuggled Chinese products is concerned. But people in local markets believe the value of smuggled goods can be higher than that of official imports.

Before engaging fully in upcoming China Pakistan Economic Corridor (CPEC) and One Belt One Road (OBOR), based on above empirical evidence we need to build strategic policies with quick actions to prevent the above economic losses and try to achieve the optimal benefit from existing and future trade especially with CHINA. Pakistani authorities need to table the issues of local traders with Chinese counterparts in order to balance out/narrow this Import-export gap. In addition to this there is a need of spreading the advocacy campaign with local consumers to give priority to local manufacturers. Yes this is not possible immediately but we need to build the capacity of Local companies through application of modern business philosophies. Pakistan is now home of more than 70% of energetic youth; we can concur to these challenges if we made policies for long-term vision with no short-termism behavior.

Youth Employability to all

I am a student at Arid Agriculture University and I got the opportunity to go to an exposure visit on Provincial Policy Dialogue Initiative on Youth Employability. Policy Dialogue brought the major stakeholders together to initiate the discussion on the real-time challenges faced by youth with regards to employment and entrepreneurship and the how the provincial youth policy is addressing those challenges. Different approaches were used to include the voices of primary actor and stakeholder which included, panel discussions, experience sharing and questions and answers sessions. This event also provided a platform to launch a website for Youth Employability Network.

Below are some of the recommendation that needs to be implemented for a better future:

Recommendation for Government

  • The government should establish Center for Employment Opportunities (CEO) inside the universities.The main objective of CEO will be to provide employment after complete education.
  • Eliminate job applying test fees so poor people can afford to apply for jobs.
  • The government should remove FDI barriers that encourage investment that create opportunities.
  • On the monetary side,  reduce the interest rate. This will encourage to take a loan for the purpose of investment.
  • Government spend their revenue on labor-intensive projects
  • The government should make policies for Cross-genders because they are also a part of our economy.

Recommendation for Private sectors

  • In private sectors, removed job applying barriers like experience and references. As experience comes with getting a job in the first place.
  • If the person has no experience the given training for work and appoints him and selection of employee on merit base.
  • Provide jobs according to the student’s qualification, skills, and behaviors.

Recommendation for the University sector

  • Students need to learn to question and our educational system needs to be inclusive and has an interactive environment that supports question from students. In order word, encouraging them to speak their mind.
  • Character building seminar should be constructed for students that improve the behavior of the student and help them in employability.
  • University to provide internship after completing education.

Recommendation for Students

  • students should select the line of education and career that they want to pursue in future.
  • Students should increase the capacity of learning and do part-time jobs or internship for know-how about office work.
  • Students should work hard and be honest.