Tax disparity & tax injustice repel nation to miseries

Greatly astonishing to know that the poor people and commonly deprived and underprivileged people of Pakistan were being burgled in the name of the tax by the regressive tax system of Pakistan.

The mostly hard-poor population of Pakistan is bearing expensive and exclusive expenses for the enjoyment of the luxurious lives of the rulers and elected members.

Heart bleeds, that once, who has nothing to pay for the fees of their kids for schooling, disappointed to provide two-time meals to his/her kids and even no clothes to put on at their half-naked bodies and we observed their kids shatter in the coldish weather.

Which the situation could be, but poor people are abiding to pay the tax to the government for its functioning and entertaining the high perks and privileges of the rulers and their facilitators.

“The solitary kid (son) of Annu died for the quest of a low-priced pill but on tax of Annu, yet his rulers were feeding their dollies (dogs) with high-cost feeds”

The pertaining situation was more pathetic and pitiable for all those poor individuals who could dare to defy the regressive tax system of Pakistan, he may don’t cost to bear the price of the “cloth, cover the corpse” but the government would not tolerate his negligence in paying the tax.

The rulers and their facilitators by using their lofty rights can get exemption and relief in connection of paying their tax of their palaces, business and others banks credits or huge assets but the poor couldn’t dare so. There is an aged concept made in the poorest society of Pakistan that “government operate its systems for the favors of the rulers and their successors but perishing the poor”

Could we talk on the policies for improving social justice and tax justice that usually mean for things such as the provision of the basic facilities like health facilities, free quality education, food security or other basic infrastructures and cash transfers to the poorest segments of the population? There is an old Latin saying goes, “It is better to suffer an injustice than to do an injustice.”

So the crumbling, inefficient and corrupt tax tackles are the root cause of the present pertaining pathetic situation of the country. Tax officials tirelessly squeeze and penalize poor taxpayers on the one hand but on the other, join hands with and protect big tax evaders

The poor people and small businessman, already heavily taxed through withholding tax mechanism, are victims of their highhandedness. It is high time that government must put its viable efforts in order to stop malicious propaganda against the people in general and poor and small business community in particular.

At present the entire poor population of Pakistan having below taxable incomes is paying income tax on the low resource or income, but government is yet the favoring the richest to save them from tax-paying and we must not forget that all these type policies which mainly target the poor can grow the cancer of inequality in the society and we should note that tax avoidance and evasion can hamper development efforts.

It is now a time to put an end to this injustice so justice can prevail and must change the regressive tax system in progressive taxation amid to provide basic facilities properly to the nation.


ٽيڪس جي ٽياس تي ٽنگيل غريب عوام ۽ طبقاتي نظام

اھا حقيقت آھي تہ امير ماڻھوء کي غريبي جي ڪھڙي خبر ته صبح جو اھو غريب جيڪو پنھنجا ٻچا لنگھڻا ڇڏي روزگار جي لاءِ شھر جي چوڪ تي وڃي مزدوري جي آسري تي ويھي ٿو رھي، پر جڏھن کيس ڪا به مزدوري ناھي ملندي تہ ھو مايوسي وارو منھن کڻي واپس موٽندو آھي ته ان وقت سندس احساس ڪھڙا ھوندا آھن، سندس سوچ ڪھڙي ھوندي آھي. اهو ته صرف انهن کي ئي خبر هوندي آهي. پر موجوده حڪومت تي صرف افسوس ئي ڪري سگهجي. ڇو ته اها حڪومت عوام جي ضرورتن ۽ انهن جي دردن کي نه ڄاڻي سگھي آھي. اسان جا موجوده ڪرپت حڪمران ۽ ڪامورا غريب عوام جي ٽيڪس جي پيسن مان عيش عشرت پيا ڪن ۽ هتان غريب عوام جو پئسو کڻي ٻاھرين ملڪن ۾ سيڙپڪاري پيا ڪندا آهن. اڄ جي ھن طرقي يافته دور ۾ غريب، غريب تر ٿيندو پيو وڃي ۽ امير، امير تر ٿيندو پيو وڃي. انھيءَ جو ھڪ وڏو سبب طبقاتي نظام آھي جنھن ۾ ھڪ عام ماڻھو ته ٽيڪس ادا ڪندو آھي پر اھو وڏيرو، حڪمران يا ڪارپوريٽ سيڪٽر جا والي وارث جي ڪرسي، دولت ۽ طاقت جي نشي ۾ ڌت غريب عام جي ٽيڪس جا ادا ڪيل پئسا چوري ڪري دنيا جي ملڪن ۾ وڃي سيڙپ ڪاري ڪري ٿو. عام ماڻھو ويچارو ته ماچيس جي تيلي کان وٺي ڪري، اٽو، لوڻ، ۽ ٻين عام ضروري شين تي ٽيڪس ادا ڪندو رهندو آھي. ٽيڪس ادا ڪرڻ ملڪ جي مجموعي ترقي لاءِ اهم آهي. اهو چيو ويندو آهي ته ٽيڪس ڀاڄي، ڳڀي، ڀت وانگر ضروري ھوندو آھي، استاد بخاري جي سٽن وانگر ته “مڃو ٿا سنڌ تنھنجي سينڌ کي رت جي ضرورت آ رت کي وري ڀاڄي، ڳڀي، ڀت جي ضرورت آ” اھو ڀاڄي، ڳڀو، ڀت ٽيڪس آھي جيئن انسان جي جياپي لاءِ کاڌو ضروري ھوندو آھي ائين ئي ٽيڪس به ملڪ جي اوسر ۾ اھم ڪردار ادا ڪري ٿو. اسان جي ملڪ ۾ ٽيڪسن کي گڏ ڪرڻ جو ھڪڙو نظام ٺھيل آھي، جنھن جون پاڙون پڻ عوام دشمن، غريب دشمن اڪثريت دشمني تي رکيل آھن. اسان وٽ ٽيڪس آمدني جي بنياد تي نه آهي پر ماڻھو جي شين خريدڻ ۽ انهن جي استعمال جي بنياد تي لاڳو ڪيو ويندو آهي. جنھن ڪري غريب کي ھر شيء جي خريداري تي ٽيڪس ڏيڻو پوي ٿو جڏھن ته شاھوڪار مختلف طريقن سان پنھنجو ٽيڪس بچائي وڃن ٿا. ٽيڪس جو سڄو نظام اڻ سڌين ٽيڪسن وصول ڪرڻ تي آھي جنھن کي ريگريسو ٽيڪس (اڻ سڌا ٽيڪس جيڪي صرف خريداري تي وڃن) جو نظام ڪوٺيو وڃي ٿو. جڏھن ته باقي دنيا اندر اھو پرگريسو نظام (جنھن ذريعي ماڻھن، ادارن جي سڌي منافعي ۽ ڪاروبار جي آمدني تي ٽيڪس ورتا وڃن، (جيڪو جيترو ڪمائي اوترو ٽيڪس ڏي) آھي جنھن ۾ ٽيڪس جو بار سمورن طبقن تي ھڪجھڙو نه پر سندن ڪمائي تي ورتو ويندو آھي. جيڪو انصاف تي ٻڌل نظام آھي، انھيء نظام کي رائج ڪري طبقاتي نظام ختم ڪيو وڃي ته جئين غريب عوام کي ٽيڪس جي چڪي ۾ وڌيڪ پيڙھجڻ کان بچايو وڃي..

انساني حقن جي بيحرمتي يا لتاڙ

پوري دنيا ۾ ڪيترن ئي قسمن جا قانون سرڪل ڪن ٿا. انهن ۾ ڪيترا اهڙا قانون آهن جيڪي باقائدي فائدي مند آهن. يقينن سڀ فائدي مند هوندا پر عمل ڪيترن تي ٿي رهيو آهي.انهن قانونن مان هڪ اهڙو به قانون آهي جيڪو صرف عورتن لاءِ ٺاهيو ويو آهي. جنهن کي سيڊا چيو ويندو آهي. سڄي دنيا جي عالمي حڪومتن تي هي پدهر نامو اوڻهين سو اوڻها سي1989 ۾ نافظ ڪيو ويو. ان ۾ بلڪل واضع ءِ چٽا ٽيهه 30 نقتا رکيا ويا.

هي پدهرنامو عورتن سان جيڪي امتيازي سلوڪ ڪيو وڃي ٿو. ان کي نظر ۾ رکندي جوڙيو ويو هو. اڄ ان ڳالهه کي هيترو وقت گذري چڪو آهي. هن پدهر نامي تي ڪيترو عمل ڪيو ويو آهي. مٿهين ليول تي ڪيترا ئي دفعه هن جي رپورٽ به انساني حقوق واري عالمي اداري کي موڪلي وئي پر ڇا ان جو ڪو نتيجو نڪتو. جي ڪنهن به ملڪ جي ڳالهه ڪجي ته سيڊا جي باري ۾ ان ملڪ جي لوڪل عورت کي ڪيتري خبر آهي.عورت تي اڃ به تشدد ڪيو ٿو وڃي، ان کي تزليل ڪيو ٿو وڃي،جنسي هراسان ڪيو ٿو وڃي. هر ڏينهن اخبارون سنسني خيز خبرن سان ڀريون پيون هونديون آهن. جن ۾ اسي فيسد عورتن سان ٿيندڙ وارداتون يا واقعا هوندا آهن.

 اسان جي سماج ۾هڪ اٻوجھ ءِ هيڻي عورت تي ڏاڊ ءِ جبر جي زور تي جسماني ءِ ذهني تشدد ڪيو ٿو وڃي. ايستائين جو هو مرڻ جي حالت تائين پهچي وڃي ٿي. رتو ڇاڻ ٿيو وڃي . پر پوءِ به ان ظلم جي خلاف پنهنجو آواز بلند نٿي ڪري. اهو به نٿي سوچي ته جيڪڏهن اڄ آئون هي ظلم چٰپ چاپ سهنديس ته هي سلسلو منهنجي نسلن تائين هلندو رهندو. سيڊا واري قانون جي آرٽيڪل نمبر اٺ مطابق عورت کي پورو حق آهي ته هو پنهنجي مرضي سان ووٽ ڏي يا اقتدار ۾ اچي. پر هتي ته ان قانون جي صورتحال اهڙي بڻائي ويندي آهي جو عورت ووٽ ڏي ته وڏيري يا مڙس جي مرضي سان ڏي يا ته وري ڏي ئي نه اقتدار ۾ اچڻ لاء صرف معتبر شخصيتن جي گھراڻن جون عورتون ئي بهتر ڪردار آهن.  انهن کان سواءِ ٻيو ڪو به نه ڪڏهن ڪنهن سوچيو آهي ته ملڪ ۾ ڪيترو ٽيلنٽ ڀريو پيو آهي. جيڪو پڻ استعمال ڪرڻ جوڳو آهي.

هتي عورت جنهن گهاڻي ۾ صدين کان پسجندي اچي پئي اڃ به پٽ پيدا نه ڪرڻ تي هن کي ڪٰهاڙيون لڳن ٿيون. اڃ به هن ملڪ جي انتهائي خراب صورت حال کي سڀ کان وڌيڪ عورت ئي ڀوڳي رهي آهي. هو گرمي،سردي،بارش جهڙيون سڀ تڪليفون سهندي به پنهنجي قائد کي کٽائڻ لاء روڊ تي پنهنجي سنهن بچن سميت ويٺي هوندي آهي. هن جي قائد کي اها خبر ئي نه آهي ته هن جا پنهنجا ذاتي ڪيترا ءِ ڪهڙا مسئلا آهن. هاڻي پارٽين لاء مسئلو حل ڪرائڻ ايگو، انا جي صورتحال اختيار ڪري چڪو آهي. ان ۾ پيڙهجي پئي مظلوم عورت جنهن کي ڊهال بڻائي استعمال ڪيو پيو وڃي. ڇا انهي ظلم جي ڪا حد آهي؟

 آخر ڪيسيتائين هي ظلم هلندو. جهمهوريت جي ڳالهه ٿي رهي آهي. پر ان جهمهوري نظام ۾ ڪو به بهتري جو آسرو نظر نٿو اچي. جنهن کي ڏسي چئجي ته مسئلا حل جي طرف وڃي رهيا آهن. پاڪستان جو آئين چوي ٿو ته آئون انساني حقن جو تحفظ ڪندس. انهن جي زندگين جو تحفظ ڪندس پر اڃ ملڪ ۾ جيڪا صوتحال پکڙيل آهي. اهو ڏسندي صاف واضع ٿيو وڃي ته هي انساني حقن جي بيحرمتي آهي. هڪ عام ماڻهون کي اهي قانون پورا حق ڏياري سگھندا يا نه ؟